CEN/TOL/A/D/A.

SOLPOR NA LAGOA DE LOURO

A lenda fala doutra vida acochada no seu seo e da campá que, nas noites da invernía, nos convocan, desde o fondo das augas, a vivos e defuntos da aldea. Un medo delicioso... Unha ledicia tamén nas sombras da memoria de quen aínda non renunciamos á capacidade de asombro dos nenos.

Cando o SOLPOR está a pronunciar esta belísma palabra de luz final, o mellor é calar.

¡NADAL!

¡NADAL! CÓMPRE VOLTAR Á CASA. SEN REFERENTE DE LAR, NOITE VELLA É TRISTEZA.

LUCAS, PULPEIRO MAIOR DO REINO.

Aquí tendes a LUCAS na praia de SAN FRANCISCO (de CHIQUILLO) en plena faena. Dominaba coma ninguén as técnicas de manexar o croque coa esquerda e a sabiduría dos hábitos e costumes do aniñar do polbo.

¡NADAL!

¡ f e l i c i d a d e s !

MONTE LOURO pola cara de Xalfas.

LISTADO PUBLICACIÓNS SOBRE LOURO

LISTADO PUBLICACIÓNS SOBRE LOURO

EGU.es

EGU.es

Tradutor « TRABALINGUA

Tradutor « TRABALINGUA

Desde a SINGRADURA DA RELINGA, reposta do Patrón.

___________________

O´Fartura said...

Amigo rioderradeiro:

Para coller a Pedra de Davide tes que ir ao peirao que hai detrás da Fábrica de Calvo.
No peirao de Somorto mirando para o mar tes a túa dereita un monte. É o monte da Canselada. Verás unha caseta para a toma de agua de Marcultura e un pouco máis adiante está a pedra de Davide.
Cando era neno, a esa zona levábame meu avó a pescar coa cana. Esa zona para min ten unha forte carga emocional.
Estar na Pedra de Davide e mirar para o mar a zona de pesca e imaxinar aos bois tirando dos cabos para alar o Artón penso que ten emoción para toda persoa sensible á cultura marítima.
Unha aperta.
_____________________

YouTube - Broadcast Yourself.

YouTube - Broadcast Yourself.

na SINGRADURA

________________________

RIODERRADEIRO dixo na SINGRADURA:

Fago caso da recomendación de gardar formalmente o misterioso achádego do croio de Davide, atopado, en Punta Uhía, polos veciños de Esteiro, no Concello de Muros.

Soterro, así, aínda un pouco máis o segredo. Pero, xa na nosa mancomunada confianza:

- A pedra de Davide lévoa eu, en plan fetiche, no peto para amosarlla aos merlos.

¡Xeeee..!

_______________________

"SÚA" EN "O GHALIÑEIRO".

MONTE LOURO ...

PEPE BLANCO NO SEU BLOG.

___________________________

RIODERRADEIRO dixo no blog de "JOSÉ BLANCO", o segundo de abordo do PSOE:

- Os meus sentimentos están encontrados: Coma nacionalista galego, veño poñer o ovo no niño alleo e liscar sen amosar a crítica, pois os tempos actuais non semellan os máis indicados. Outro día será.

Coma militante no pensamento da esquerda - sen tratar de saldar para nada as diferenzas ideolóxicas co Pepe Blanco lugués (unha categoría) e sociata -, cando a dereita espoñola extrema trata de se cebar no de Palas, eu ata me solidarizo con el e lle adico un pequeno sorriso pícaro - pero sen me pasar -, de certa simpatía, vamos...

________________________________________

¡¡¡AS ONDA PARA "A COPE"!!!

RIODERRADEIRO súmase en PÚBLICO á protesta da COPE e dos COPEIROS contra a non renovación das licenzas en GIRON e LLEIDA:

Que "la legislación actual en España le dé a un organismo "la sorprendente capacidad de decidir quién sí y quién no puede desarrollar su proyecto empresarial y de comunicación" va mucho más allá de lo razonable en la escala piramidal jerárquica de valores cristiano-católico-apostólico-romanos.

A la COPE, a los obispos y al "agnóstico" Jiménez Losantos nunca se les debe nagar nada de cuanto piden. Y de hacerlo, la desconsideración devendría insufrible discriminación patológica; porque ellos son la mismísima libertad de expresión en pasta y en pastillas.

______________________________________________

A PALABRA MATA.

NANOBERNARDO:

Ás veces, a palabra mata os momentos máis íntimos.


___________________________________

Real Banda de Gaitas

Real Banda de Gaitas

BICI DE SEGUNDA MAN.

BICI DE SEGUNDA MAN.
________________________

Don im/Perfecto, vostede faime pensar na bici de segunda man que me gañei na pesca do badeixo (no barquiño de meu pai) en Touriñán, en Meixide..., polo amplo mar de Fisterra. Eu era rapaz soñador, ansioso entón de camiñar sobre rodas. Quixen valerme dos propios medios. Agora xa non son quen de concretar con precisión a data. Digamos...que polos anos cincuenta, cando o meu rumbo aínda no fora trazado polas forzas do espírito. E non falo de broma.

Boa pesca, bo tempo aquel, boa compaña. Vacacións de verán que me ensinaron, dentro do que cabe, a valorar o traballo, as durezas do mar e o/s mareo/s.

___________________________________________________

PEPIÑO DE TEIS.

_________________
PEPIÑO DE TEIS.
________________

Merecido recoñecemento a un traballo incansable ao fronte da lareira...

Por el pasou unha parte moi sobranceira da historia (oculta) do próximo pasado de Galiza. Xosé González foi cociñeiro antes que frade.

¡Parabéns!

______________________________________